Cocon

ik wentel in het duister
draai me in mijn graf
ik slik de nacht en luister
naar hoe pijn me stilte gaf

de zuurstof is beperkt
de ruimte strak omlijnt
in mijn cocon,door haat versterkt
waarin alle hoop verdwijnt

de fysieke begeleiding
van mentale hongersnood
geeft mijn tranen er bevrijding
is er leven voor de dood?

In Heist moogde meer as da ge peist

Dinsdag 25 juli

Het is 9.50u. Ik zit in een wildvreemde caravan,met iets minder vreemde,maar levenloze mensen. Het was haast voorspelbaar dat ik als eerste wakker zou zijn,maar dat geeft me wat tijd om me met onnozelheden zoals dit bezig te houden. Sinds ik hier ben,in Knokke-heist,en dat is nog niet lang, zijn we al drie keer van slaapplaats veranderd (zouden we de livingzetel renoveren,met z'n allen tegen de grond slapen of gewoon de bedden gebruiken?)en ben ik al in lingerie in de zee geweest. Ik geniet zooo van deze vrijheid!

woensdag 26 juli

10.15u. Gaan slapen gisteren (vanmorgen) om 3.45u. Leve het chronisch slaaptekort! Gisteren was een fijn relax dagje,en 'savonds Gorki (had zelfs bijna heel even het werchter-gevoel). Daarna cocktailtje en uitgaan in de Number One,waar we zo goed als de number one waren,aangezien we om kwart voor 12 binnengingen. Eigenlijk was er gewoon van de hele avond bijna niemand.De frans/nederlands/engelse kerels uit Luik waarmee we hadden gesocialised waren om een of andere bizarre reden gaan lopen (ik zou ook gaan lopen als ik drie gestoorde grieten in de tequila zie vliegen,maar toch),dus hebben we zo maar een feestje gebouwd.Half zatjes op het strand gaan rollen voor het casino van Knokke,terug naar binnen als aangestrande zeemeerminnen (de politie was niet zo blij met onze aanwezigheid-->verboden het strand te betreden na 3u 'snachts?). We hebben allesinds met gekruiste vingers beloofd het niet meer te doen,en in de caravan nog wat porno gaan kijken. (eerder 'wil jij ook zo'n stoute meid? SMS Tanja!' brainwashing). En nu zit ik hier weer,in de stilte van de snikhete morgend op een camping,waar de mensen spontaan kindjes maken om de oorverdovende rust te lijf te gaan.
Maarja,wij maken ons plezier hier tenslotte ook helemaal zelf :)

donderdag 27 juli

Als we de titel fuifbeesten nog niet verdienden,dan hebben we ons vanacht toch zwaar genomineerd. Zeiknat en met opgezwollen ogen kwamen we vanmorgen om 8u thuis van een of andere louche schuimparty in Carré Beach. Zowat de fuif van mijn leven,omwille van de ambiance,de mensen,de aandacht en,ondanks het stuk glas in mijn voet,het dansen in het zeepsop:) Onderweg hebben we een hoopje jongens meegepakt en die ook de nacht van hun leven bezorgd.Wat kan het leven eigenlijk mooi zijn. Naakte dansende bovenlichamen in't schuim,goeie muziek en buitenkomen als het al een tijdje licht is,om dan met kapotte sandalen en uitwringbare kleren de tram op te klimmen richting Knokke-Heist. Voor de fuif hebben we ons ook te pletter geamuzeerd met dare-lists (trek eens een opdrachtje,en maak jezelf een belachelijk op den dijk),maar voor de rest doen we hier geen overreden egel. Ik heb me nog geen seconde verveeld hoor,maar ik zal toch blij zijn om Koen terug te zien.

Vrijdag 28 juli

8.30u. (5u slaap,5u slaap,4u slaap,5u slaap,maar we blijven vrolijk!). Gisteren naar Krezip gaan kijken (echt goed eigenlijk) en iets gaan drinken in Knokke. Mmm,ik wil nog geen afscheid van dit,ik leef op wolkjes,dit had voor mij gerust nog een weekje langer mogen duren,vooral de avonden/nachten waren hier onvervangbaar zalig,want overdag deden we hier niet veel,ik ben tenslotte de enige early riser :)

o n b e r e i k b a a r

vrij als een vogel
zing jij in m'n oor
fluit tot ik meezing
en gaat er vandoor

speels als de regen
blijf je hangen
aan het puntje van m'n neus
kan ik je vangen?

uitdagend als de wind
draai je om me heen
blaast me omver
en laat me achter

alleen.

Bootje

Met een blik van walging spuuw ik elke vlinder uit
gedrenkt in slijm
die bleef leven ondanks de tsunami's bijtend zuur
die ik met hongerige ogen door me heen liet stromen
die ik in mijn mond nam als verdovingsmiddel
maar doorslok als een gif
waarmee ik maandenlang mijn eigen tumor zou voeden
een gezwel zo zacht als zijde,maar zo vol van zwarte leegte
diep vastgeworteld,genadeloos verspreid
tot ik niets meer was
dan een kokhalzend insect
zeeziek op een klein,doorweekt papieren bootje
in een rivier van groene radio-actieve pap
zelf uitgegraven
uit de nog vruchtbare potgrond van mijn ziel
op de vruchteloze zoektocht naar liefde
verslagen
door de liefde zelf,een kracht verstikkender dan haat
en als een terminale drenkeling dobber ik nu rond
uitgevreten en gesmoord
rochel ik jou resten overboord.

Bedankt voor alles, Jeroen

Psalm 51: Bezint eer gij verzint.

Gekruiste Handen
Gekruiste Beelden
Gekruiste slingers aan't behang
Psalmen vliegen door de ruimte
Leve Patersamenzang
In contrast met stille tafels
Elk geluidje maakt je bang
Alleen't bestek durft zich te wagen
Aan een luide 'Kling' en 'Klang'
Om te praten en te doen
loop je best wat door de gang
zoek instinctief de juiste kamer
vertoef er in alle rust
en slang
Menig monnik kan beweren
Dat enkel God is van belang
Toch zal Jef ons meer bekoren
Leve de Gebakjesdrang
dat hun 'vegetarisch'
een waarheid met haar is
dat wisten ik en Leen al lang
adbijen zijn voor hen het leven
maar voor ons de ondergang.

(Bezinningsdagen,februari 2006,Achel)

Greece diary

dag 1

Half 4 ,half wakker,
slaapoogjes,en een rugzak in mijn maag op weg naar zaventem,Griekenland tegemoet.
Te laat aangekomen door mams kennis over de digitale camera: onbestaande
32 graden, een genadeloze schok plant ons neer op het vliegveld van Athene. Eerste verkenning van de meest plakkerige en drukke stad van de imaginaire hand van Europa. Grieken zijn gekken. Zowel in het verkeer als in hun obsessie voor vrouwen...I do like the attention though...
om dafalgan smekend sleep ik mezelf door de 40graden
krekels gillen,mannen gapen,magen knorren.
Het eten neigt naar rijst met hond. De bedden neigen naar baksteen met mos.

Dag 2

Ontbijt en beklimmen van een imposant bergje dat men wel eens de Akropolis lijkt te noemen. Geïrriteerd door de hyperkinetische pinguins rond me die om het meest en snelst foto's trekken van 'het mooie uitzicht'. Ook het parthenon en een hoopje zwerfhonden en katten konden zichzelf ongegeneert fotogeniek noemen. In de namiddag het meest schattige engelse meisje ter wereld ontmoet. Mijn moederinstinct kwam als het ware opborrelen en ik liet me op de trappen van het station van Athene volledig gaan op 1 been.
(een kind is namelijk HET excuus om jezelf belachelijk te gedragen)
Ik zie bomen in de vorm van ananas,inktvissen aan wasdraden,
ik hang over de reling van een schip,loop in pyama over het dek,en denk: leve griekenland.

Dag 3

Kotsmisselijk. Zo zeeziek als een mier in een papieren bootje,bovenop een tsunamigolf.
Geen ontbijt voor mij,wel een hoop Kreta. Het water lijkt hier gevuld met tonnen aquablue.
Het zeewater althans,het drinkwater is ofwel rijkelijk gezoet met chloor,ofwel gedoemd om je diarree te bezorgen. De eerste beschamende bus-slaap-foto's worden genomen. Slaapruimte gelokaliseerd op Iraklion. Eten vinden en jezelf verstaanbaar maken om dat eten dan ook te krijgen verloopt katastrofaal.

Dag 4

Ontbijt! en officiële verneuking van het vooraf vastgelegde activiteitenprogramma. Het is weer 40graden,dus we gaan naar het strand. Daarna het labyrint van Knossos bezoeken,waar ik met volle teugen geniet van de zon,de met de naam trekpleister bezegelde hoopjes stenen (waar mits veel fantasie nog wat moois van kan gebouwd worden) en Leentje haar extasische gezichtsuitdrukking. 'Savonds gestalkt en zowat besprongen door een griek genaamd Paulos en veel te lang nog zitten babbelen op het balkon.

Dag 5

Stadswandeling met een kop als een gedrogeerde griekse koe,museum,en weer de boot op,deze keer voorzien van een reispilletje en de onweerstaanbare goesting om te dansen. Ondanks de afkeurende blikken heb ik me heerlijk geamuzeerd en op drankjes laten trakteren (joke,foei!). Onderweg naar de kamer vroeg ik me af of het de storm op zee of de alcoholiteiten in mijn bloed waren die me nogal zwierig deed voortbewegen.

Dag 6

Moe,maar deze keer wel in staat te ontbijten. Tot veel meer dan dat eigenlijk ook niet. Het Nationaal Archeologisch museum kon na die drie uurtjes slaap toch wel de boom in.Met Leentje voor de deur tegen de grond in slaap gevallen,tot ergernis van een aantal leerkrachten,maar een ervaring om U tegen te zeggen:)
Dan een verdiende en gegunde siësta,om daarna de lykavitos,een betrekkelijk vermoeiend en vrij hoog heuveltje waar ik tot besef kwam over mijn verwaarloosbaar slechte conditie. Tot slot met 4 in een kamer van 3 geslapen. Gezellig.

Dag 7

Vroeg op,metro,bootje op,Egina. Zalig veel vrijheid: pannenkoeken met chocola en banaan,zwemmen,rondhangen,zonnen op de boot terug en wanhopig overleven op allerlei zoetigheden als anti-depressiva tegen het nog steeds barslechte lokale voedsel. De feta-kaas en gevulde tomaat met bonen komt er zowaar langs mijn oren uit. 'No meat' in Griekeland is culinaire zelfmoord. De avond eindigt in schoonheid met taart,chips en geschifte kamerfoto's.

Dag 8

Bus naar Delphi,het klooster met de langerokken-must en een opgebaard lijk. Kaarsje laten branden voor mij en men Koentje. Delphi is te omschrijven in twee woorden: hitte en doods.

Dag 9

Veel te vroeg gewekt, het ontbijt was alles behalve bevredigend,alsook de site van Apollo. Daarna de bus op voor 5u richting Olympia. Gezwommen en op zoek naar een nieuwe strandhanddoek in het stadje dat beroemd werd door zijn Olympische spelen maar the middle of nowhere blijkt te zijn.

Dag 10

3 keer gewekt,zalig ontbijt (eindelijk!) en dan bezoek aan de Olympische site en een of ander museum. Verder niet veel nuttigs. Morgen 3maand samen met koen,en al 10 dagen niks meer van gehoord...heimwee.

Dag 11/12/13

Een hoop wijn,duitsers,steentjesstranden,heerlijke golven,hoogtevrees overwinnen en slapen op het balkon. Pas als het echt leuk wordt vergeet je dat je een dagboek hebt:)

Trots

ik loop trots
met gebogen gedachten,
hopend dat je ogen me volgen,
voor ik verdwijn in een wolk van tranen,
hopend op mijn naam
die je zou roepen
als je zou
om me geven
maar het blijft stil.
toch loop ik trots
met pijnlijk rechte rug
met mijn kin omhoog getrokken
uit mijn hartsverdriet
met mijn borstkas recht vooruit en schreeuwend
om een halve draai naar links
met mijn benen de verkeerde richting in
ookal weet ik
jij zal me volgen
waar ik ook ben