Anosognosie: de verdediging (31/08!)

Leven we niet allemaal een beetje in ontkenning?

Bloed, zweet en tranen.

Mijn scriptie is af! Hoewel, dat is veel gezegd. Ik kan er allesinds niets meer aan veranderen. De laatste week is hel geweest. Schrijven, schrappen, opzoeken, schrijven, pauze nemen, schuldig voelen voor die pauze, en weer schrijven. Mijn brein begon te dreigen met zelfdestructie, mijn schouders hadden laptop-kramp en mijn lichaam sleepte zichzelf voort op automatische piloot. Maar nu is het vakantie. For real :)

Creatiefste Openingszin.

" Excuse me, do you know a witloof farm? "

(recordhouder: V. C. , Roemenië,

uitgeprobeerd op 7/08/'09 op een NMBS-voertuig)

Back Home.

Ok, ik heb gelogen. Ik heb jullie niet updated gehouden. Maar dat was ook haast onmogelijk als de dagen voorbijvliegen als kolibri's en de nachten even pijnlijk snel voorbij zijn. Maar hier ben ik weer! Back in my sweet hometown. Al een tijdje weliswaar, ik ben geaklimatiseerd (wat concreet wil zeggen: die 2 kilo fastfood is er weer af) en de foto's zijn te bewonderen of te verafschuwen op mijn facebookpagina. Als je daar niet op kan, wil dat zeggen dat je geen vriend van me bent of dat je geen facebook hebt, hoewel die laatste redelijk onmogelijk is. Enjoy!

Hot Tamale!

U.S.A !

Meisjes en jongens, ge raadt NOOIT waar ik ben. Ok, misschien suggereert mijn titel iets te veel, maar toch, ik blijf het zelf redelijk ongeloofwaardig vinden: Ik ben in Amerika!!! Exact een week al proef ik van het leven op een ander continent. En wat voor één ! Ik bezocht eerst de slapeloze stad New York. Ik hoef je niet te vertellen over de wolkenkrabbers als paddestoelen, over de fastfood, over de drukte, de criminaliteit in china town (waar we overigens met al onze valiezen zijn doorgewandeld), over de multiculturaliteit (de enige blanken zijn op een driedaagse bustour door de VS is op zijn minst een unieke ervaring), Central Park, en natuurlijk mijn persoonlijke ontmoetingen met onder andere Will Smith, J. Lo en Michael Jackson. Die laatste komt trouwens langzaam mijn oren uit. Of eerder alle heisa errond. Jullie hebben er in België vast ook wel last van, maar hier is het onuitstaanbaar...Bovendien was gisteren de begrafenis van de King of Pop in LA...en raad eens waar ik dezenamiddag naartoe reis? Ik zal dus eigenoogig nog heel wat van de feest(?)drukte meemaken. Of dat positief of negatief is, dat laat ik de toekomst beslissen.

Enfin, ik heb niet alleen New York gezien ofcourse, ook ben ik naar de Niagara Falls geweest, de thousand Islands, de memorials in Washington DC, het witte huis (Barack maakt het goed, I can tell ya) en een paar zaaaalige boottripjes die ik veel liever met jullie zou delen dan ze uit te schrijven.

Ik ben niet in staat om foto's te stoppen bij mijn verhalen (gezien ik geen foto's neem met mijn eigen toestel weet ik niet hoe het ineen steekt), maar ik toon ze jullie zeker als ik terug ben. Wauw, ik kijk zoooooo uit naar de eerstvolgende weken!!!

I'll keep you updated !
Greets and kisses
from "Joke" in St Louis.

Boombal !

Niets zo zalig als een Boombal ! Volksdans op een modern bedje van nieuwsgierigheid bracht me in maart voor de eerste keer naar de Vooruit in Gent. Ik MOEST het proberen. En nu, deze woensdag, kon ik mijn benen amper bedwingen... hmmmm, boombal, dat is elkaars tenen proberen te ontwijken terwijl je ronddraait op het ritme van de accordeon, dat is je laten leiden door een partner die het obviously beter kan, maar vooral : liters en liters fun. 2 linkervoeten? Onderontwikkelde heupspieren? Hand-voet coördinatieproblemen? Geen probleem, er is altijd eerst een dansinitiatie die je op dummies-niveau inleidt in de wereld van de folk. 1 ding weet ik alvast zeker: volgende keer moeten jullie gewoon allemaal mee !