Aanslag op de tweewieler.

Uitgerust met sjaal en want

sneeuwschop stevig in de hand

beginnen zij aan de karwei

van schuiftapijt en modderbrij

Hun werk is nobel, hun wil is goed

lopende neuzen vol goede moed

kou en vorst houdt hen niet tegen

om de rotzooi op te vegen

Vermoeid houden zij het voor gezien

bij verplaatsing van een meter of 10

de oprit is vrij van glijden of kraken

een koffie, dat zou nu wel smaken

Bezoek of vertrek? Voorlopig geen spoor

gelukkig, want zij moeten daarvoor

over de Mont Blanc die ongegeneerd

op het fietspad is geïnstalleerd

Slechts vaag zijn nu diens lijncontouren

wees dus waakzaam bij't tweewielig vervoeren

want na't strooien ligt in't midden van het pad

een doe-het-zelver modderbad.

A little snomance.

Was het maar al kerstmis...

Want dan vieren we de Katholieke Kerk !

http://www.washetmaaralkerstmis.be/

Rock Disney !

Woaah !!! Ik heb echt een heerlijk weekendje achter de rug! Nooit gedacht dat vernieuwend rockgeweld en kinderlijke nostalgie zo hand in hand konden gaan. Donderdag begon namelijk al met een dagje Rock Werchter. Dat kon onmogelijk misgaan met een vrolijk zonnetje en een line-up die zowel Skunk anansie, Muse als Faithless bevatte. Vooral Muse blies mij volledig van mijn imaginaire sokken. En het was alle drommels nog gratis ook !

Daarna ging ik doodmoe met mijn fietsje naar huis...om dan om 5u opnieuw op te staan voor Disneyland Parijs !!!

Die vier kleine dropjes die je daar ziet staan wuiven, dat zijn ik, mijn broer en zus en Koen ! We waren allemaal voor eventjes terug een jaar of 6. Het afscheid van Mickey en Mini was dan ook met pijn in het hart. Maar wees gerust: later als ik groot en rijk ben, bouw ik mezelf ook zo'n kasteel :)

Sossissen!

In een klein hoekje.

Ik zit op een bankje in het bushokje, perron 4, Aarschot station. Het is 9.34u. De zon schijnt op mijn gezicht, en terwijl ik mijn ogen sluit kietelt een zacht briesje mijn ongekamde haren. In mijn rechterhand heb ik mijn mp3-speler. Drie jaar oud is hij, 1/7de van mijn leven heb ik hem al bij me. Er ontbreekt een stukje van de huls, waardoor het AAA-batterijtje zichtbaar is. De oortjes werden al eens vervangen, en nog eens, en nog eens. Door technische problemen met het nieuwste stel oortjes krijgt alleen de rechterkant van mijn gehoor een deuntje te horen: "this is the life- Amy McDonald". Mijn linkerhand steunt op het bankje. Het voelt warm aan, net als mijn binnenkant. Mijn mooiste witte rokje weerkaatst fel in het ochtendlicht. Ik haal diep adem en besef : verdorie, ik ben gelukkig :)

In de muil van het gekregen paard.

In de muil van het gekregen paard...

daar tref je soms wat aan...

Je mag er niet in kijken...

maar eventueel wel eens op slaan (?)

Dankje, mams, voor de kadootjes uit lloret de mar...

Het zijn stuk voor stuk unieke exemplaren:)