Even een kleine samenvatting over de heersende chaos en frustratie in mijn kleine leventje:
1. Stageplaatsen zullen worden toegewezen via lootjetrek door de stagementor.
Alsof mijn leven nog niet absurd genoeg was,en alsof de organisatie ervan zo al niet int honderd liep.
Hierdoor zie ik zowel mijn kans om vanaf februari op kot te gaan in Antwerpen, als mijn de kans om stage te lopen in de neurolinguïstiek,verdwijnen als een brokje speculoos in een gigantische kop hete koffie.
2.Ik probeer een weekendje sunparks te regelen met mijn vrienden. Het enige wat ontbreekt is vrienden. Of allesinds vrienden die beseffen dat ik antwoord op mijn mailtjes verwacht. Ik ben ook traag van begrip,en ik vergeet ook meer dan ik moet onthouden,maar ondertussen zijn we bijna een maand verder,en er is nog niets geboekt.
3.Fiets gestolen. Mijn tweede deze week,en de derde in totaal deze maand. Gevolg: mama in alle staten. Ik ook,maar nu te voet.
4. Paps en Patricia. Een combinatie die iedereen het leven zuur maakt. Hij werkt 4/5de voor haar,en mama werkt 6 op 7 voor mij en mijn broer en zusje. Hij stuurt mij een berichtje op zijn verjaardag: "ben jij niets vergeten? " Ik bedenk me,voor ik enthousiast "gelukkige verjaardag!" terug stuur: en jij,ben jij niets vergeten?
5. Ik moet naar Lanaken. Beetje ver,beetje onbereikbaar met het openbaar vervoer,en een beetje nutteloos. Doch een uiterst goed plan volgens de Lessius Hogeschool en een uitstekende opportuniteit om mij en 2 andere meisjes uit mijn regio er een jongen zonder dyslexie te gaan testen op dyslexie.
... en een hoop varia waar ik niet eens aan begin om het neer te typen.
Maar wie kan er in godsnaam aanuit,
en wie kan het verder wat schelen,
vanavond ga ik feesten!
31 okt 2007
28 okt 2007
Cirque Du Soleil
Nog nooit was ik zo acrobatisch overdonderd,toen ik,gezetene op de tweede rij van een grote witte circustent,de show van Cirque du Soleil zag passeren.Getrainde mannelijke en vrouwelijke lichamen,sierlijk bewegend aan touwen en palen als waren het menselijke elastiekjes,en zelden voelde ik me zo onlenig.
Fantasieën over wilde gekleurde dieren met springpoten,luchtballonnen gevuld met vogels,vreemde wezens bungelend tussen bamboestokken,het werd ongegeneerd voor je neus verwezenlijkt.
Spectaculaire sprongen werden afgewisseld met in elkaar verstrengelde vrouwen aan trapezen en mannen in latexbadpakjes,maar ook duidelijk zwaar gedisciplineerde chinese jongetjes konden het publiek met hun talent verbluffen.
Spectaculaire sprongen werden afgewisseld met in elkaar verstrengelde vrouwen aan trapezen en mannen in latexbadpakjes,maar ook duidelijk zwaar gedisciplineerde chinese jongetjes konden het publiek met hun talent verbluffen.Heerlijk hoe niets aan de verbeelding werd overgelaten,integendeel,die moest in dit geval zwaar onderdoen.
Ondanks dat zowel de titel van de show als de verhaallijn me compleet in de steek liet,heb ik 2uur lang op het puntje van mijn stoel gezeten. Mijn vooroordelen werden,samen met kleurrijk aangeklede en opgeschminkte brokken fysiek geweld zowaar tot tegen het plafond gekatapulteerd,en bleven daar aan het bewezen tegendeel hangen: Circus is niet altijd saai,is geen aaneenschakeling van trucjes om mensen met een snelgevulde kinderhand te entertainen,en er komen geen mishandelde olifanten in voor. Cirque du soleil is,voor iedereen die houdt van show,kleur,overdonderende live-muziek en een overrompeling van acts die de onderkaak gewillig laten zakken,een absolute aanrader.20 okt 2007
La peine vegetarienne.
Als ik de trap afloop ,
en in de gang met mijn hoofd
keihard tegen een vleesetende plant aanloop,
waarbij de vochtige inhoud van de gehele
veel te laag hangende bloempot
op mijn hoofd terecht komt,
is dat dan een straf van God?
en in de gang met mijn hoofd
keihard tegen een vleesetende plant aanloop,
waarbij de vochtige inhoud van de gehele
veel te laag hangende bloempot
op mijn hoofd terecht komt,
is dat dan een straf van God?
17 okt 2007
Siberië (voor jou.)
Siberië
Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
(Dankje,Bart Moeyaert)
Unidentified Flyless Object
Nu wil ik het weten,t'is genoeg geweest.
Mijn fiets wiebelt gevaarlijk heen en weder,alsof mijn achterwiel claustrofobisch zichzelf uit zijn kas probeerd te rukken,tot ongenoegen van mijn slijklappen. Die hebben zoiets van:
'heyla,doe is gewoon,of ik maak ook verontrustende geluidjes'.
Mijn voorwiel voelt zich ook niet lekker,en zowel mijn bel als verzetten hebben het begeven.
Kabels van treinen worden geleend,het regent alleen als ik in de openlucht aant wandelen ben,en de metrogangen zijn veranderd in het betoverde doolhof van Antwerpen-Centraal.
WIE PROBEERT ER MIJ HIER TE SABOTEREN?
Ge moet niet denken,dat ge mij mijn trein kunt doen missen,door langs drie kanten in de metrogang een bordje met UITGANG (Centraal Station) te hangen!
En als ge dacht dat ge mij kon tegenhouden door een UFO op het Astridplein neer te poten: Ge moet het niet denken! Die houten olifanten van vorige keer hebben mij ook geen schrik aangejaagd,integendeel! Maar 3kwartier wachten op uw treinverbinding terwijl er een ding dat sneller dan het licht kan vliegen voor de deur staat,is nooit grappig.
T'is niet omdat ik u misschien ooit is met een verdwaasde blik heb bekeken in de trein,omdat ik niet wist of het ochtendprut in mijn ooghoeken was of echt een gigantische puist op uwe neus,en tis niet omdat ik misschien u heb aangestoten bij het geeuwend zwaaien met mijn armen,en daarbij mss perongluk die pukkel heb geraakt en opengereten,dat ge wraak moet nemen op mij,meneer de conducteur.
En als het niet de conducteur was,dan waart gij het misschien wel. Ja gij! Gij vervoerssaboteur des verderfs,en ik zal u zeggen,nu ge toch aant luisteren zijt,dat als ge ooit nog eens de fiets neemt om naar den bakker te rijden,ik er persoonlijk zal voor zorgen dat zowel uw remblokskes als de koffiekoeken zullen op zijn! Voila.
Mijn fiets wiebelt gevaarlijk heen en weder,alsof mijn achterwiel claustrofobisch zichzelf uit zijn kas probeerd te rukken,tot ongenoegen van mijn slijklappen. Die hebben zoiets van:
'heyla,doe is gewoon,of ik maak ook verontrustende geluidjes'.
Mijn voorwiel voelt zich ook niet lekker,en zowel mijn bel als verzetten hebben het begeven.
Kabels van treinen worden geleend,het regent alleen als ik in de openlucht aant wandelen ben,en de metrogangen zijn veranderd in het betoverde doolhof van Antwerpen-Centraal.
WIE PROBEERT ER MIJ HIER TE SABOTEREN?
Ge moet niet denken,dat ge mij mijn trein kunt doen missen,door langs drie kanten in de metrogang een bordje met UITGANG (Centraal Station) te hangen!
En als ge dacht dat ge mij kon tegenhouden door een UFO op het Astridplein neer te poten: Ge moet het niet denken! Die houten olifanten van vorige keer hebben mij ook geen schrik aangejaagd,integendeel! Maar 3kwartier wachten op uw treinverbinding terwijl er een ding dat sneller dan het licht kan vliegen voor de deur staat,is nooit grappig.
T'is niet omdat ik u misschien ooit is met een verdwaasde blik heb bekeken in de trein,omdat ik niet wist of het ochtendprut in mijn ooghoeken was of echt een gigantische puist op uwe neus,en tis niet omdat ik misschien u heb aangestoten bij het geeuwend zwaaien met mijn armen,en daarbij mss perongluk die pukkel heb geraakt en opengereten,dat ge wraak moet nemen op mij,meneer de conducteur.
En als het niet de conducteur was,dan waart gij het misschien wel. Ja gij! Gij vervoerssaboteur des verderfs,en ik zal u zeggen,nu ge toch aant luisteren zijt,dat als ge ooit nog eens de fiets neemt om naar den bakker te rijden,ik er persoonlijk zal voor zorgen dat zowel uw remblokskes als de koffiekoeken zullen op zijn! Voila.
12 okt 2007
Het leven van een pendelaar.
Vandaag ga ik niet naar school,
mijn boeken liggen nog in de auto van mijn vriend,
mijn leergierigheid heb ik vanmorgen samen met mijn wekker eigenhandig de mond gesnoerd,mijn treinabonnement dient alleen om met het scherpe rechterbovenkantje al wie mij mijn zuurverdiende uitslaaptijd wil ontnemen vakkundig een oog uit te steken.
En met mijn kortingskaart voor grote en jonge gezinnen peuter ik het andere eruit.
Als u dacht,dat een kotleven vermoeiend was,dan hebt u nog niet gependeld. En het is niet omdat ik nog nooit op kot ben geweest,en dus totaal uit het niets argumenteer,dat ik geen onweerlegbaar correcte uitspraken kan doen.
Vandaag geen trein onder mijn billen,vandaag geen conducteur die lastigvalt,vandaag start ik een zelfhulpgroep voor pendelaars,in bed.
Probeer me maar es tegen te houden!
mijn boeken liggen nog in de auto van mijn vriend,
mijn leergierigheid heb ik vanmorgen samen met mijn wekker eigenhandig de mond gesnoerd,mijn treinabonnement dient alleen om met het scherpe rechterbovenkantje al wie mij mijn zuurverdiende uitslaaptijd wil ontnemen vakkundig een oog uit te steken.
En met mijn kortingskaart voor grote en jonge gezinnen peuter ik het andere eruit.
Als u dacht,dat een kotleven vermoeiend was,dan hebt u nog niet gependeld. En het is niet omdat ik nog nooit op kot ben geweest,en dus totaal uit het niets argumenteer,dat ik geen onweerlegbaar correcte uitspraken kan doen.
Vandaag geen trein onder mijn billen,vandaag geen conducteur die lastigvalt,vandaag start ik een zelfhulpgroep voor pendelaars,in bed.
Probeer me maar es tegen te houden!
Abonneren op:
Posts (Atom)
